Over het stapelen van asielprocedures en waarom dat moet kunnen

Lili en Howick mogen blijven. Aan de verschillende reacties daarover te zien bestaat grote verdeeldheid over het antwoord op de vraag of dat goed is of juist niet. Ik heb het tot nu toe niet over deze kwestie gehad. Waarom niet? Omdat het heel ingewikkelde materie is. Het gaat over kinderen die er zelf niets aan kunnen doen dat ze niet daar – in dit geval Armenië – zijn opgegroeid. Het hele proces is een gevolg van de keuzes van hun moeder en daarvan krijgen zij de rekening gepresenteerd. En niet alleen zij.

Dit stuk gaat niet over Lili en Howick. Ik wil het niet hebben over of ze terug zouden kunnen, of zij de taal van hun moeder echt niet spreken en of zij als jonge tieners niet in staat zijn om zich snel aan te passen in een land waar zij niet eerder zijn geweest. Dat hebben meer kinderen moeten doen; verhuizen naar een onbekend land, met talen die ze nauwelijks spreken en met een vreemde cultuur. Dit stuk gaat over het stapelen van procedures en waarom dat niet alleen mogelijk is, maar waarom dat ook mogelijk moet zijn.

Een echte vluchteling (zie voor het verschil tussen een asielzoeker en een vluchteling mijn eerdere artikel hierover) heeft niet altijd de gelegenheid om alle stukken die wij hier belangrijk achten mee te nemen. Wij hebben het in Nederland tot in de puntjes geregeld. Een ID-document is verplicht, geboortes worden netjes geregistreerd en tegenwoordig heb je alle belangrijke zaken gewoon in het hoesje van je telefoon zitten (pasjes, allemaal pasjes: van verzekeringspas, rijbewijs en kentekenbewijs tot de clubcard van de sportvereniging). In sommige Afrikaanse landen werd (en wordt soms nog) een geboorte van een kind op de muur van de woning geschreven en is het registreren van die geboorte in een register slechts bijzaak; als dat register überhaupt (nog) bestaat en niet kapot is geschoten door een of andere rebellengroepering. In veel landen buiten Europa is het niet de norm om een paspoort te hebben, in sommigen gevallen omdat je de grens niet over wilt omdat het land toch al zo groot is, maar in een aantal gevallen ook omdat je de grens niet zo maar over mag. Daarbij kun je als vrouw in een aantal landen niet eens een paspoort of andere documenten aanvragen zonder toestemming van je vader of echtgenoot.

Stel nou eens voor dat je halsoverkop moet vluchten omdat je huis door een bom uitelkaar is gespat en dat je handtas of portemonnee binnen lag. En je moet op de vlucht slaan omdat je hele omgeving naar de gallemiezen is, de soldaten (of andere groepen) willekeurig vrouwen en kinderen verkrachten en er geen bescherming wordt geboden door wie dan ook. Je kunt nog net de sieraden die je draagt verkopen om de mensensmokkelaars te betalen. Mensensmokkelaars die jou als dat nodig is van allerlei documenten voorzien, maar die je daarna ook weer moet afgeven. En dan sta je hier en kun je dus niet aantonen wie je bent of waar je vandaan komt.

Daar is een herhaalde asielaanvraag voor bedoeld. Voor als je naderhand wel kunt aantonen wie je bent en waar je vandaan komt, omdat dat eerder eenvoudigweg niet kon. Of voor het geval je nu met een opsporings- of arrestatiebevel kunt aantonen dat je echt als politiek dissent wordt gezocht door de autoriteiten. Een document dat je niet eerder in je bezit had of niet kon meenemen, omdat je niet aan de grens met een arrestatiebevel op jouw naam gepakt wilt worden. Dat staat namelijk garant voor een enkeltje hellhole.

Verder kunnen de omstandigheden in het land waar een asielzoeker vandaan komt veranderen terwijl hij of zij hier verblijft. Een staatsgreep, invoering van een bepaald staatsreligie of een oorlog die uitbreekt waarbij er etnische zuiveringen worden gepleegd en hij of zij tot een groep behoort die gezuiverd zou worden. Dáár is een herhaalde asielaanvraag voor bedoeld.

Ik schreef al eens eerder dat iedereen de mogelijkheid moet hebben om asiel aan te vragen. Dat geldt ook voor de mogelijkheid om een herhaalde asielaanvraag in te dienen. Want er kan écht iets veranderd zijn dat het alsnog verkrijgen van een asielstatus rechtvaardigt. En wat mij betreft moet een echte vluchteling een status kunnen krijgen (of dat in Nederland moet of elders is een apart onderwerp). De IND kan uiteraard pas bepalen of er alsnog een status kan worden verleend als er een nieuwe aanvraag wordt gedaan en deze inhoudelijk kan worden beoordeeld.

Dat procedures gestapeld kunnen worden is op zich niet waar het misgaat. En het indienen van een tweede aanvraag moet mogelijk zijn indien er nieuwe relevante feiten zijn of de omstandigheden intussen zijn gewijzigd. De lat voor de beoordeling van een dergelijke aanvraag door de IND ligt overigens bijzonder hoog. De reden dat (meermaals) uitgeprocedeerde asielzoekers maar niet uit Nederland vertrekken zit hem vooral in het falende uitzettingsbeleid. Dat zorgt ervoor dat kinderen als Lili en Howick jarenlang hier in Nederland kunnen verblijven en zich wortelen. Dat betekent dat zij de rekening voor de keuzes van hun ouder(s) gepresenteerd krijgen. Daarbij moet ik aantekenen dat veel kinderen de rekening betalen voor de keuzes van onze ouders, ongeacht waar zij geboren of opgegroeid zijn. Ik heb er ook niet voor gekozen dat mijn ouders gingen scheiden of om op twaalfjarige leeftijd naar Zuid-Afrika te verhuizen. Heel veel kinderen moeten zich aanpassen door ongelukkige keuzes van hun ouder(s), of dat nu gaat om keuzes over partners, loopbaan, woonplaats of drugs- en alcoholgebruik. Such is life.

Langer verblijf in Nederland vergroot de kans op worteling die vervolgens inzet wordt van een nieuwe aanvraag.

Ik vrees voor de gevolgen van deze beslissing die hoop geeft aan velen, die eigenlijk geen hoop op een verblijfsvergunning in Nederland gegeven zou moeten worden. Deze beslissing spoort uitgeprocedeerden aan om toch maar weer een nieuwe aanvraag in te dienen, zelfs als er geen nieuwe feiten of veranderde omstandigheden zijn. Dat betekent een veelvoud aan herhaalde asielaanvragen, aanvragen om verblijf op medische gronden en beroepen op de discretionaire bevoegdheid van de staatssecretaris (ervan uitgaande dat hij niet nog steeds ondergedoken zit). En dat betekent dus ook een langer verblijf in Nederland en een aanzienlijke kans op worteling, waarmee de worteling op een gegeven moment de inzet wordt van een nieuwe aanvraag. Hoe meer gezinnen de verblijfsduur weten te rekken, hoe groter de roep zal worden om een nieuwe pardonregeling. Ik vrees dat uitgeprocedeerden hun kinderen zullen laten onderduiken of andere kunstgrepen zullen verzinnen als er een datum voor hun uitzetting wordt geprikt, hopende dat er alsnog een verblijfsvergunning aan de kinderen wordt verleend zodat de ouders op hun beurt verblijf bij die kinderen kunnen aanvragen. Want dat is uiteraard wat Armina zal gaan doen. Update: de aanvraag gaat nog deze week de deur uit.

De regering zou zich vooral moeten richten op een effectief uitzettingsbeleid waardoor worteling in Nederland voorkomen wordt voor degenen die geen recht hebben op een status. Dat scheelt een hoop kinder- en krokodillentranen.

Meer in deze categorie:
Tweet about this on TwitterShare on FacebookShare on LinkedInShare on Google+Pin on PinterestPrint this pageEmail this to someone

Functioneringsgesprek met Wim van de Camp

Goedemiddag Wim. Jammer dat je wat aan de late kant bent. Het was fijn geweest als je even wat had laten weten.

De trein zeg je? Nee, daar heb ik nooit last van. Ik woon hier in de buurt. Ja, vervelend is dat inderdaad. Volle treinen die ook nog eens te laat zijn. Nee, maak van je hart vooral geen moordkuil. Ook daar ben ik voor. Om naar je te luisteren.

Laten we, met het oog op de klok, dan maar meteen beginnen. Nee Wim, er zit nog geen vijf in.

Lees verder Functioneringsgesprek met Wim van de Camp

Tweet about this on TwitterShare on FacebookShare on LinkedInShare on Google+Pin on PinterestPrint this pageEmail this to someone

Hihi’s Kip-Champignon Ragout

Het is duidelijk herfst. Tijd voor comfort food. Daarom mijn recept voor kip-champignon ragout. Lekker in een pasteitje als warme lunch of als voorgerecht (afgelopen Kerst werden de messen afgelikt nadat ik pasteitjes met deze ragout had geserveerd) of met rijst en bijvoorbeeld sugarsnaps of een frisse salade als avondeten.

Ik maak deze ragout in twee fasen. In de eerste fase pocheer ik de kip en laat ik de bouillon die daarbij overblijft helemaal afkoelen. Meestal doe ik dat een dag voordat ik de ragout maak (fase twee). Als de ragout helemaal klaar is, laat ik deze ook nog het liefste een nacht staan, zodat de gepocheerde kip sappiger wordt. Door het pocheren wordt de kip wat droger. Als je de kip een nacht in de ragoutsaus laat staan, trekt een deel van het vocht weer in de stukken kip. Je kunt het natuurlijk allemaal op 1 dag doen. Dan raad ik wel aan om de ragout al ‘s morgens te bereiden als je van plan bent om deze ‘s avonds op te dienen. Want het doel is tenslotte sappige ragout met malse kip, nietwaar?

Tijd om de keuken in te gaan! Ik adviseer om het gehele recept door te lezen voordat je begint met koken. Dan weet je wat er nog komen gaat en wat je kunt verwachten.

Ik vind het zelf handig om al het snijwerk te doen voordat ik aan de slag ga met de ragout. Dan kan ik in één moeite door.

Mis en Place

Dit heb je nodig:

  • 2 flinke kipfilets, in dikke repen
  • 1 kippenbouillon blokje en 1 paddestoelenbouillon blokje
  • 1 liter kokend water
  • boter om in te bakken en een beetje olijfolie
  • 50 gram boter
  • 50 gram bloem
  • 1 sjalot of kleine ui, fijn gesneden
  • 1 flinke teen knoflook, fijn gesneden
  • 1 bakje champignons, ik gebruik meestal 1/2 bakje witte en 1/2 bakje kastanje champignons (andere paddestoelen kunnen natuurlijk ook, het is er tenslotte de tijd voor), gesneden
  • scheutje slagroom
  • lenteui, gesneden
  • zout en peper
  • verse Spaanse peper (voor de liefhebber), fijn gesneden
  • een beetje verse peterselie, fijngehakt

Zet een (steel)pan kokend water op het vuur (ik kook het water in de waterkoker, gaat sneller dan op het vuur) en voeg de bouillonblokjes toe. Laat het even doorkoken. Haal de pan van het vuur en voeg de stukken kipfilet toe om de kip te pocheren. Afhankelijk van de grootte van de stukken kip duurt dit ergens tussen de 7 en de 10 minuten. Controleer of de kip gaar is door een stuk kip door te snijden; roze is nog rauw. Zodra de kip gaar is haal je de kip uit de bouillon en laat je deze helemaal afkoelen. Net als de bouillon. Zoals ik al schreef doe ik dit meestal een dag voordat ik de ragout maak.

Trek de stukken kip uit elkaar, zodat je mooie stukjes voor in de ragout krijgt.

Doe wat boter en een scheut olijfolie in een koekenpan. Fruit de sjalot/ui en voeg de champignons toe. Bakken op hoog tot middelhoog vuur totdat het vocht dat eruit komt is verdampt. Voeg dan de knoflook toe en laat dit op een laag vuur nog even meebakken. Op het laatste moment kun je nog een beetje verse peterselie en peper toevoegen. Zet de champignons opzij (zelf haal ik ze uit de pan en doe ze in een kom).

Gebakken champignons

Tijd voor de ragoutsaus. Net als de béchamelsaus, wordt voor deze saus een roux als basis gebruikt. Smelt de boter in een steelpan (het liefst eentje met een dikke bodem) boven hoog vuur. Zet het vuur lager en roer de bloem door de boter (dan maak je de roux). De bloem zachtjes bakken, totdat het een lichtbruine/beige kleur heeft. Intussen goed roeren, zodat de bloem niet aanbrandt. Haal de pan van het vuur.

Roux

Voeg een flinke scheut van de koude bouillon toe. Goed roeren met een garde om klontjes te voorkomen. Voeg steeds wat bouillon toe, beetje bij beetje toe, onder voortdurend roeren met de garde totdat je een gladde saus hebt. Gebruik af een toe een pannenlikker in plaats van de garde en haal die goed over de bodem en de binnenrand van de pan. Daarmee voorkom je dat er ergens een klodder roux blijft plakken. Voeg dan nog een flinke scheut van de bouillon toe, zodat je een soort gebonden soep krijgt. Waarschijnlijk heb je dan nog bouillon over, die je weer ergens anders voor kunt gebruiken of die je invriest voor later. Zet de pan op een matig hoog vuur en breng onder voortdurend roeren aan de kook. Zet het vuur laag wanneer de saus begint te borrelen en dikker wordt. Laat een paar minuten pruttelen onder voortduren roeren tot de gewenste dikte is bereikt. Dat is ongeveer de consistentie van gewone volle yoghurt; mag iets natter zijn.

Voeg dan de stukjes kip en de champignons toe en roer goed door. Laat het geheel op een zacht vuur een minuut op 5 pruttelen. Voeg een scheutje slagroom toe en roer goed door. Voeg lenteui en indien gewenst verse Spaanse peper toe. Roer wederom goed door. Tijd om te proeven. Zo nodig op smaak brengen met zout en peper.

Ragout afmaken

Zoals gezegd laat ik de ragout helemaal afkoelen. Zonder een deksel op de pan.

De ragout warm je op een laag vuur weer op. Heel af en toe roeren. Goed doorverwarmen, zodat alle kipstukken (en niet alleen de saus) ook echt warm zijn.

Pasteitjes a la Hihi

Opdienen en genieten!

Omnom

De ragout laat zich prima invriezen. Bij het ontdooien ziet het er alleen vreemd uit. De saus is eigenlijk uit elkaar gevallen, hoe raar dat ook klinkt. Vrees niet, bij het opwarmen ontstaat er opnieuw een gebonden geheel.

Meer in deze categorie:
Tweet about this on TwitterShare on FacebookShare on LinkedInShare on Google+Pin on PinterestPrint this pageEmail this to someone

DocP Inspection teams: They’ve all but slapped a yellow star on it

Do you know who also labelled the wrong products, the wrong people and the wrong shops? Dressed in “specials uniform jackets” in order to have an “official look?

Lees verder DocP Inspection teams: They’ve all but slapped a yellow star on it

Tweet about this on TwitterShare on FacebookShare on LinkedInShare on Google+Pin on PinterestPrint this pageEmail this to someone

Drone Racing – de absolute adrenalinekick

Breng de Nintendo met Mario Kart maar naar de kringloopwinkel! Want Mario Kart is er eigenlijk alleen maar een beetje lafjes tegenaan hangen. Dit is het echte werk. Drone Racing. In een oude fabriek. Of in een bos. Voor het Star Wars Imperial Speeder Bike gevoel. Niet geschikt voor tachofoben, mensen met een zwakke maag of bezitters van een niet optimaal werkend evenwichtsorgaan.

Lees verder Drone Racing – de absolute adrenalinekick

Tweet about this on TwitterShare on FacebookShare on LinkedInShare on Google+Pin on PinterestPrint this pageEmail this to someone