Noem mij één echt grappige vrouw

Er wordt mij wel vaker gezegd dat ik heel geestig kan zijn en dat ik voor een vrouw over een uitzonderlijk gevoel voor humor beschik. Voor een vrouw! En hoewel ik mij zeer verontwaardigd zou kunnen voelen over deze vrouwonvriendelijk stelling, moet ik helaas toegeven dat de meeste vrouwen in het geheel niet grappig zijn. Sterker nog, het is een onmogelijk taak voor me gebleken om een werkelijk grappige vrouw te noemen nadat ik gevraagd werd om dat te doen.

Christopher Hitchens heeft meermaals – en waarschijnlijk beter dan ik het ooit zal kunnen – haarfijn uitgelegd waarom mannen grappig moeten zijn en vrouwen niet. Als je als man geen echte alpha bent – mannelijk, sterk, sexy, bad-boy, invloedrijk of het water in de mond lopend, golddigger-aantrekkend rijk – moet je wel grappig zijn om een vrouw het bed in te kunnen slepen.

Op de vraag of ik écht grappige mannen kan noemen, weet ik niet eens waar ik moet beginnen, of het nu om stand-up comedians gaat (dood of levend) of om mannen uit mijn directe omgeving. Nu zult u de meeste van die mannen uit mijn omgeving niet kennen, dus noem ik de comedians die door mijn gedachten flitsen. George Carlin, Bill Hicks, Chris Rock, Louis C.K., Jim Jefferies, Bill Burr, Eddie Murphy en Doug Stanhope. Gewoon om er een paar te noemen. Maar grappige vrouwen? Er komt gewoon niemand in me op. Overigens kan ik ook geen enkele echt grappige Nederlandse comedian noemen. Dat geeft ook te denken.

De paar namen van vrouwelijke comedians waarop ik kom zijn Joan Rivers (may she rest in peace), Bette Midler, Amy Schumer and Sarah Silverman. Maar als je me vraagt of ik ook maar één van hun grappen kan herhalen? Nee. Niet één. Ik kan me één grap van een vrouw voor de geest halen, die van een Franse comedienne en ik weet haar naam niet eens, want die is me niet bijgebleven. Ze maakte een grap over een Amerikaan die naar Frankrijk ging en daar door een Fransoos onbeschoft werd bejegend. “Someone was rude to you? No! Who was it?”

not-funny

Komt het omdat vrouwen hun grappen te veel vanuit hun eigen perspectief maken of omdat ze denken dat ze vooral grove grappen over geslachtsorganen moeten maken om op te vallen? Waar is de gelaagdheid? Waar is de kritiek op de maatschappij verpakt als een anekdotische grap? En waarom voelen de vrouwelijke ‘comedians’ toch altijd weer de behoefte om hun grappen uit te leggen?

Zijn mannen eenvoudigweg beter in staat om de wereld vanuit een helicopterview waar te nemen, houden ze zichzelf vaker een spiegel voor en kunnen ze daarom wel goede grappen maken over vrouwen (alle genoemde heren), hun piemel (wederom alle genoemde heren), pandaberen (Jefferies), religie (Carlin, Hicks, “Now I’m not saying I’m better than Jesus” Jefferies), het lezen van een boek (“Whatcha readin’ for” Hicks), hun hond (“Are you mad at the door?”) en of Schwarzenegger (beide Burr), vuurwapens (“It’s got good spread” Burr, Jefferies), een gehandicapte vriend (“Four floors of whores”, Jefferies) en sporthelden (“The only man in South Africa who was not able to kick in a door Oscar Pistorius”, wederom Jefferies)?

Misschien worden vrouwen gehinderd door hun emoties, staat hun eigen wereldbeeld aan goede grappen maken in de weg of komt het omdat vrouwen doorgaans alles zo persoonlijk opvatten. Laatst werd dit nog bevestigd toen ik op een feestje was waar één van de mannen riep dat vrouwen altijd alles zo persoonlijk opvatten, waarop meteen vijf vrouwen bijna in koor riepen “Maar ik niet hoor!” Dit doet me denken aan een experiment dat een aantal jaar geleden is uitgevoerd, waarbij veel te moeilijke puzzels aan kleine kinderen werden gegeven. Alle meisjes moesten huilen en namen het zichzelf kwalijk dat ze de puzzels niet konden oplossen, terwijl alle jongetjes steevast riepen dat die puzzels niet klopten of stuk waren.

Zit het hem daarin? Dat vrouwen niet genoeg afstand kunnen nemen van zichzelf, zij daarom niet in staat zijn om een situatie als buitenstaander waar te nemen en daardoor niet de vinger kunnen leggen op het ware komische aspect van een interactie of gebeurtenis? Tijd om een onderzoek te starten en subsidie aan te vragen geloof ik.

Alhoewel, zit iemand op de uitkomst daarvan te wachten? Misschien moeten we de niet grappige waarheid maar accepteren, aanvaarden dat het eenvoudig weg niet voor vrouwen is weggelegd om écht grappig te zijn en moet die karaktertrek vanuit een evolutionair oogpunt maar gewoon aan mannen worden overlaten. Zodat ook de niet alpha-man een kans heeft.

Wacht! Er komt een naam opborrelen en ik kan mezelf wel voor mijn hoofd slaan dat ik daar niet eerder op ben gekomen. Jennifer Saunders. Thank you darling! Er is nog hoop.

Of… heeft het er mee te maken dat Saunders is getrouwd met een ware comedy genie: Eddie Hitler himself Adrian Edmondson. U weet wel, die samen met de heerlijke Rik Mayall programma’s maakte als The Young Ones, Filthy Rich & Catflap en Bottom. En als u die series niet kent, ga ik ze niet voor u doorlinken.

Begrijp me niet verkeerd: ik zie het tegendeel graag gestaafd. Benoem mij zonder te googlen of zonder op youtube te zoeken één echt goede grap bedacht door een vrouw. Dan ga ik intussen nog een show van Jim Jefferies kijken.

Overigens een eervolle vermelding voor Samantha Bee, die in haar show Full Frontal regelmatig de boel messcherp fileert.

full-frontal-3

En dan nog dit. Er zijn gelukkig vrouwen die werkelijk grappig zijn, alleen heb ik hun grappen niet zonder meer kunnen onthouden of zijn deze niet blijven hangen. Het opnieuw bekijken van hun werk, bijvoorbeeld dat van Joan Rivers, doet me hard lachen. Ik moet nu ook denken aan Ruby Wax en Joanna Lumley. Ze zijn er dus wel. Alleen zijn ze heel erg zeldzaam. Daar moeten we dus zuinig op zijn.

En een eervolle vermelding voor de enige echte Juffr. Annie, die Twitter regelmatig op stelten zet.

Update: Ik heb heel hard moeten lachen om deze column van SpoedNik. Rake humor van Nederlandse bodem.

Meer in deze categorie:
Tweet about this on TwitterShare on FacebookShare on LinkedInShare on Google+Pin on PinterestPrint this pageEmail this to someone
Hihiwiwi

Hihiwiwi

What has been seen, cannot be unseen. Twittert als @Hihiwiwi

Comments

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *